Amagami Single ED "Morishima Haruka" CV: Itou Shizuka

 

Morishima Haruka: Monologue

 

 

 

ที่ที่ได้เจอกับทาจิบานะคุงครั้งแรกนั้นก็คือที่โรงอาหาร เห็นว่าไปซื้อขนมปังเพื่อขอบคุณเด็กผู้หญิงปี1คนนึงแต่เอ๊ะ ไม่ใช่นี่นาเพราะว่าเธอคนนั้นซื้อขนมปังไม่ได้นี่เอง ...ก็คิดว่าเป็นเด็กที่ใจดีจังเลยน้า คิกๆ ก็โรงอาหารตอนกลางวันเนี่ยมันอย่างกับสนามรบ เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆแบบนั้นคงฝ่าผู้คนเข้าไปซื้อขนมปังไม่ได้แน่ๆเลย มันบ่อยอยู่เหมือนกันว่าตอนปี1จะยากที่จะฝ่าเข้าไปซื้อขนมปังท่ามกลางฝูงคน แต่ว่าอาจจะเป็นครั้งแรกเลยนะที่สนใจคนที่ซื้อขนมปังให้น่ะ ตอนที่เจอกันที่ห้องสมุดก็ช่วยถือหนังสือตั้งใหญ่ให้ “เป็นเด็กที่ใจดีจังเลยน้า” อย่างที่คิดจริงๆด้วย แต่ว่าก็ถูกฮิบิกิดุเอาจนได้ว่า “ทั้งๆที่ชื่อก็ไม่รู้จักกัน ยังให้เค้ามาขนหนังสือให้อีก” แล้วตอนนั้นเธอก็บอกชื่อของเธอออกมา ทาจิบานะ จุนอิจิคุง ตอนที่ทาจิบานะคุงช่วยถือหนังสือมาให้นั้นไม่ได้คิดแค่ว่าเป็น “เด็กที่ใจดีจังเลยน้า” แค่อย่างเดียว...ทำไมกันนะ เป็นความรู้สึกบางอย่างที่ชวนคำนึงถึง ก็เพราะเป็นแบบนี้นี่แหละ ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะยังไม่ได้รู้จักชื่อแต่ก็สนใจตัวเธอขึ้นมา พอคิดถึงทาจิบานะคุงแบบนั้นแล้วก็อดนึกถึงในตอนกลางคืนไม่ได้  

               

มีคนมาสารภาพรักกับชั้นอยู่มากมายก็จริงแต่ชั้นก็บอกไปว่า “ขอโทษนะ” กับทุกคนที่มาสารภาพรัก ก็ความรู้สึกรักหรือชอบอะไรนั่นน่ะ ชั้นก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร ถ้าอย่างความรู้สึกสนิทกันแบบเพื่อนน่ะก็เข้าใจอยู่นะแต่ความรู้สึกที่ต่างออกไปและพิเศษกว่านั้น ชั้นไม่เข้าใจหรอก พอลองปรึกษากับฮิบิกิดู “ฮารุกะเนี่ย เด็กจังเลยนะที่คิดแบบนั้น” ก็แหม ตัวเองทำตัวเป็นผู้ใหญ่ซะขนาดนั้น แต่ความรู้สึกแบบนั้นก็ยังติดใจอยู่ พอมาถึงตอนที่ทาจิบานะคุงมาสารภาพรักครั้งที่สองก็รู้สึกขึ้นมาอีกครั้ง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครที่จะมาสารภาพรักกับชั้นเป็นครั้งที่สองแล้วก็ไม่มีคนที่ว่าหลังจากที่ชั้นพูด ขอโทษนะ ออกไปแล้วก็ยังไม่เปลี่ยนใจ แต่ว่าทาจิบานะคุงนั้นต่างกันออกไป/สาบาน พอทาจิบานะคุงจ้องมองชั้นด้วยสายตาของลูกหมาแบบนั้นแล้วก็พูดว่า “ผมชอบรุ่นพี่ครับ” ตัวชั้นที่อยู่ในห้องสมุดตอนนั้นใจเต้นตึกตักเลยล่ะ

 

พอหลังจากนั้นมาชั้นก็เหมือนรู้สึกแปลกๆ ไม่อยากให้ทาจิบานะคุงไปสนิทสนมกับผู้หญิงคนอื่นๆ อยากจะอยู่ด้วยกันกับทาจิบานะคุงนะแล้วก็อยากจะ...อ้อนด้วย...แต่ตัวชั้นที่อายุมากกว่าคงไปอ้อนทาจิบานะคุงไม่ได้หรอก...แต่ว่าก็ไปกอดทาจิบานะทาจิบานะคุงแล้วนี่ คิกๆ ก็แหม ตอนที่ร้อง “เมี๊ยวๆ” นั้นน่ะ ตื่นเต้นแทบแย่เลยนะ แล้วต่อจากนั้นก็เล่นกินชิโอะราเม็งกัน อร่อยแล้วก็สนุกมากๆเลย

 

ต่อจากนี้ไป พวกเราจะเป็นยังไงกันนะ เราสองคนจะคบกันหรือเปล่า หรือว่าพวกเราจะเป็นแฟนกันแล้วนะ...ชั้น...จะเป็นแฟนกับทาจิบานะคุง? คราวหน้ามาเล่นขี่ม้าส่งเมือง แล้วก็จูบชั้นที่หลังเข่า อีกไหมนะ...แต่ว่าๆจะมากกว่านั้นน่ะ ยังไม่ได้หรอกนะ

 

 

ชั้นโมริชิมะ ฮารุกะ ชอบทาจิบานะคุงที่ทะลึ่งๆหน่อยแบบนั้นที่สุดเลย

 

 

 

  ------------------------------------------------------------------------------

 

สอบเสร็จก็เลยหยิบเอาCD Singleของฮารุกะ มาแปลบทโมโนล็อก

 

รอบทของคาโอรุเป็นคนต่อไป =w=

 

(ความง่ายในการฟังคนล่ะเรื่องกับBakemonogatariเลย =[]= )

 

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องฟังผมยังไม่ไหวแฮะ ขนาดนั่งอ่านไปด้วยฟังไปด้วยยังฟังไม่ออกเลยว่ามันพูดอะไร(ต้องอ่านถึงจะรู้)

ส่วนบทรุ่นพี่ผมชอบนะ นั่งดูเมะแล้วรู้สึกว่าน่ารักดี ส่วนเกมนี่เพิ่งจบบทหัวหน้าไป(ใช่หัวหน้าหรือเปล่าล่ะนั่น)

ว่าจะลองฝึกภาษาเต็ม ๆจากเกมนี้อยู่เหมือนกัน

#1 By เตวิรัน(kairyuramon) on 2010-08-06 08:10