ลอยละล่องไปวันๆ

วันนี้อยู่อารมณ์ดีลุกขึ้นมาจัดห้องที่แสนจะรกรุงรัง ค่อยๆจัดทีละส่วนๆจนมาถึงโซนสุดที่รักชั้นหนังสือระหว่างๆจัดไป ก็อ่านหนังสือที่ไม่ได้หยิบมาอ่านชาติครึ่งทำให้เพิ่งรู้ว่าบางเรื่องเราก็มีกับเค้าด้วยแฮะ

และมาถึงหนังสือ รวมวรรณคดีไทย 5 เรื่อง ที่เคยซื้อมาจากงานหนังสือครั้งนู้นนนน แต่ไม่เคยหยิบมาอ่านเล้ยดองไว้จนมาเจอเอาวันนี้

ในหนังสือเล่มนี้ส่วนมากจะเป็นบทประพันธ์ของคุณสุวรรณที่รับรู้ในวงการนักแต่งว่าออกจะแปลกๆ แท้นั้นแต่เดิมเป็นธิดาพระยาอุไทยธรรม(กลาง) ราชนิกุลบางช้าง มีอุปนิสัยรักการแต่งกลอนมาแต่เด็ก มาเข้าเป็นนางในวังตามเหล่่าสกุลเมื่อรัชกาลที่สาม มามีชื่อเสียงในสมัยรัชกาลที่สี่เพราะเสียจริต  แต่ไม่คลั่งไคล้ อาการนั้นมาลงกับบทละคอนเหล่านี้ซึ่งจะเห็นได้ชัดพอสมควรเลยว่าแปลก ถ้าคุณสุวรรณมาเกิดในสมัยนี้เชื่อขนมกินได้เลยว่า ต้องได้รับตีพิมพ์หรือลงในนิตยสารแนวๆและโด่งดังอย่างนักเขียนแหวกแนวแน่นอน

บางคนฟังชื่อ อ่านประวัติมาตั้งนานก็คงไม่รู้ว่า"คุณสุวรรณ"ที่พูดมายืดยาวขนาดนี้คือใครกันหว่า หากบอกชื่อของวรรณคดีสองเรื่องนี้คงจะต้องร้องอ๋อกัน(หรือเปล่า?) คือ พระมะเหลเถไถกับอุณรุทร้อยเรื่อง

"พระมะเหลเถไถ" นั้นเป็นเป็นบทละคอนล้อเลียนเรื่องอิเหนา โดยเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนตัวละครเสีย แปลงภาษาให้อ่านเข้าใจบ้าง แปลกๆทะแม่งๆบ้างแต่หากอ่านทั้งหมดก็จะเข้าใจจนครบกระบวนความ

แต่วันนี้ที่จะมาพูดถึงไม่ใช่เรื่องพระมะเหลเถไถแต่เหมือนจะไม่ค่อยคุ้นหูเท่ากับเรื่องข้างต้นคือ "อุณรุทร้อยเรื่อง" นับได้ว่าเป็นฟิค?ยำเรื่องแรกของวรรณกรรมไทยเลยทีเดียว เพราะคุณสุวรรณได้จับเอาตัวละครจากวรรณคดีเรื่องต่างๆเข้ามาอยู่ในบทละคอนเรื่องนี้ อันได้แก่ อุณรุท(ก็แหงอยู่แล้วใช้เป็นชื่อเรื่องเลยนา)  อิเหนา รามเกียรติ์ ขุนช้างขุนแผน พระอภัยมณี พระรถเมรี จันทโครบ กากี พระลอ สุววณหงส์ ลักษณวงศ์ โคบุตร สังข์ทอง ไชยเชษฐ์ หลวิชัยคาวี หากผู้ใดรู้จักครบทุกเรื่องก็น่าจะลองไปแข่งขันประชันแฟนพันธุ์แท้วรรณคดีไทย ด้วยความที่ยำใหญ่หลากเรื่องราวและหลายตัวละครแล้ว หากดูด้วยความเป็นความสละสลวยคงดูเลอะเทอะแต่หากจะนับความแปลกใหม่ และขบขันแล้วถือได้ว่าเป็นเรื่องที่เยี่ยมยอดเลยทีเดียว

จึงขอยกส่วนที่ใครๆก็ต่างสรรเสริญกันว่ายอดเยี่ยมทางแปลกความคิดคือ บทจำแลงตัว ดังจะอยู่ถัดจากต่อไปนี้

จำจะยกโยธาคลาไคล

ตามองค์พระอภัยเชษฐา

ว่าพลางนางแปลงกายา

เป็นองค์สุดาเยาวมาลย์

รี้พลให้กลาบเป็นโยธา

ไอยราแปลงเป็นคชสาร

พาชีแปลงเป็นอาชาชาญ

พระพรหมาน เป็นเป็นท้าวธาดา

ไกรสรให้แปลเป็นสิงหราช

สกุณชาติให้แปลงเป็นปักษา

พระราเมศแปลงเพศเป็นรามา

พยัคฆาแปลงเป็นพยัคฆี

พระยาครุฑแปลงเป็นสุบรรณจร

วานรแปลงเป็นกระบี่ศรี

นาคาเป็นพระยาวาสุกรี

โกสีย์แปลงเป็นท้าวหัสนัย

พระสุริยันนั้นเป็นทินกร

ศศิธรเป็นดวงแขไข

เจ้าพลายงามแปลงนามเป็นหมื่นไวย

ชาละวันนั้นให้เป็นกุมภา

พระอิศวรแปลงเป็นพระศุลี

ทรพีแปลงเป็นมหิงษา

เทเวศรแปลงเพศเป็นเทวา

กินราแปลงเป็นกินรี

พระยาหงษ์แปลงองค์เป็นเหมราช

พระดาบสแปลงชาติเป็นฤาษี

โคกลายกายาเป็นคาวี

มฤคีแปลงเป็นมฤคา

มยุเรศเปลี่ยนเพศเป็นยูงพลัน

ทศกรรฐ์นั้นแปลงเป็นยักษา

อุณากรรณนั้นเป็นบุษบา

ปั้นหยีแปลงกายาเป็นอายัน

ขุนแผนแผลงแปลงกายเป็นพลายแก้ว

สียะตราเพริศแพร้วเป็นหย้าหรัน

คนธรรพให้แปลงเป็นคนธรรพ์

นางพิมกลายกายพลันเป็นวันทอง

ต่างตนสำแดงแผลงฤทธิ์

ทศทิศไหวจบสยบสยอง

โยธาเหลือหลายก่ายกอง

คับคั่งทั้งทองสนามใน

หากผู้ใดอ่านจบหัวเราะร่า ก็คาดว่าเข้าใจในเขียนสาร

หากวันนี้ภาษาแปลกมิใช่พาล เพียงเปลี่ยนกาลเปลี่ยนภาษาคงเข้าที

ปล. วันนี้อารมณ์แปลกจริงๆนะนี่ นานๆทีจะเขียนมีสาระซักที เหอๆ

edit @ 24 Feb 2008 23:41:01 by watabo